Mimořádná zpráva:
Načítám...
  • Načítám...
>

Stonawska bitwa siedmiodniowej wojny, cz. IV

  • Stonava,

Zapraszam na czwartą i ostatnią część naszej opowieści o stonawskim epizodzie czechosłowacko-polskiej wojny.

Daniel Korbel, historyk: „Praktycznie sto lat w polskiej prasie powtarzano, że z 21 obrońców, polskich, którzy zginęli w czasie tej bitwy, dwudziestu zostało przez Czechów zamordowanych lub dobitych rannych, że tylko jeden polski obrońca zginął z bronią w ręku. Jest to absurd. Według badań najnowszych można uznać te relacje polskich świadków, które są najbardziej wiarygodne, to znaczy że byli to mieszkańcy Stonawy, że sytuacje, które opisują, widzieli na własne oczy. I takich sytuacji można wskazać siedem.”
Tomáš Rusek, historyk: „Co se týče údajných válečných zločinů spáchaných československými legionáři potažmo československými vojáky během obsazování Těšínska konkrétně ke Stonavě, nemáme žádné konkrétní prameny, žádné konkrétní hlášení např. z toho boje. Už v únoru 1919 ministr obrany ČSR Václav Klofáč v československém Parlamentu popřel tato nařčení z polské strany.“
Daniel Korbel, historyk:„Śp. prof. Mečislav Borák stwierdził, że jednoznacznie do takich sytuacji dochodziło, że zbyt wiele jest polskich relacji, są i czeskie relacje pojedyńcze, które niektóre z tych przypadków potwierdzają, i że po prostu na wojnach takie rzeczy niestety się dzieją.”
Tomáš Rusek, historyk: „Za těch sto let se ta historiografie samozřejmě posunula a dnes už československá, respektive česká historiografie nestojí na tom stanovisku, že by se nestaly žádné takovéto, řekneme, přehmaty ze strany československého vojska.“
Daniel Korbel, historyk: „Jesteśmy w miejscu, gdzie w 1919 roku w styczniu był dwór Smołkowiec. Tutaj pozostało dwu rannych polskich żołnierzy, którzy według relacji polskich świadków zostali przez Czechów dobici. Żołnierze, którzy byli ranni albo nie zdążyli się wycofać, chowali się w domach, między innymi trzech żołnierzy schowało się w domu, który tutaj był, pana Kałuży. Dwóch weszło na dach chlewika, a jeden nie zdążył. Wyszedł do drogi, podnosząc do góry ręce, tak mówi część świadectw polskich, i został przez Czechów zabity.”
Tomáš Rusek, historyk: „Víme např. díky pamětem Ladislava Preiningera, že v Orlové došlo minimálně k jednomu takovémuto zabití polského vojáka, který už byl zajat, už byl odzbrojen a následně ho museli legionáři v noci pochovat tak, aby to nevzbudilo žádné vášně mezi místním obyvatelstvem. Je to případ přímo zdokumentovány v těch jeho pamětech.“
Daniel Korbel, historyk: „Wojna jest czymś najgorszym, co spotyka ludzi, wychodzą z człowieka najgorsze instynkty, i dochodzi do takich sytuacji. I ta wojna niczym nie różniła się od innych wojen.”
Tomáš Rusek, historyk: „Je třeba ovšem odmítnout právě na základně nejnovějších výzkumů ten tradiční polský pohled historiografie, že by zde vlastně ti legionáři vraždili v nějaké velké míře. Oni ten boj proti Polákům, resp. proti polským jednotkám, brali tak, že bojují proti slovanskému národu, oni šli neochotně do toho boje, vlastně unisono to uvádějí ve svých pamětech, že ten boj pro ně byl velice smutný, byl to bratrovražedný boj a svorně všichni v pamětech uvádějí, že to byla zbytečná válka, ke které nikdy nemělo dojít.“
Nahlásit chybu

Nejčtenější zprávy