Bogdan Kokotek, reżyser, kierownik Sceny Polskiej: „Juliusz Słowacki jest trudnym dramaturgiem, w dzisiejszych czasach, i zawsze to jest materia, z którą trzeba się zmierzyć i pogłówkować, jakby to, powiem brzydko, sprzedać współczesnej publiczności. Mam nadzieję, że nam się częściowo udało, ale tak naprawdę osądzi to dopiero widz.”
Reżyser Kokotek postawił na scenograficzny minimalizm. Jest pusta scena, środkiem biegnie niskie podium, po bokach ustawiono reflektory, w świetle których rozgrywają się sceny baśniowe, mroczne i dramatyczne.
Bogdan Kokotek, reżyser, kierownik Sceny Polskiej: „To jest typowa sztuka klimatu szekspirowskiego, Juliusz Słowacki nie ukrywał tego, że inspirował się właśnie Shakespearem, konkretnie dwoma sztukami: Snem nocy letniej i Makbethem w stworzeniu tego oryginalnego dzieła.”
W Balladynie zagrali prawie wszyscy aktorzy Sceny Polskiej. Role Aliny i Balladyny reżyser powierzył świeżym absolwentkom szkół teatralnych, wybranym w drodze kastingu.
Adriana Paprocka, w roli Aliny: „Czarne charaktery są zazwyczaj takie charakterystyczne, takie wyraziste, a w momencie, w którym mam zagrać postać, która jest dobra, która jakby emanuje ta miłością i taką łagodnością, to mam czasami poczucie, że ciężko mi jest złapać w niej taką tę wielowymiarowość.”
Scena Polska została jej pierwszym teatrem po skończeniu studiów.
Ida Trzcińska, w roli Balladyny: „Postać Balladyny jest bardzo wymagająca, ma w sobie bardzo dużo warstw, i to jest coś, co jest bardzo pociągające w tej roli. Ja nie uważam, że ona jest zła do końca. To znaczy oczywiście Balladyna wypada jako postać bardzo zła, badzo negatywna, aczkolwiek ja zawsze uważałam ją za osobę, która bardzo się pogubiła w tym pociągu do władzy, w tym dążeniu do swojego celu. I jeden błąd, ogromny błąd, to zabicie siostry ten ogromny błąd, który popełniła, potem nawarstwiał kolejne problemy, w których ona się zatraciła.”
Balladyna Słowackiego jest lekturą szkolną. Obejrzenie jej w wykonaniu Sceny Polskiej na pewno pozwoli młodzieży na głębszy odbiór tego dzieła.
